نقش سلولهای دندریتیک در ایمنی علیه کوکسیدیوز پرندگان

سلولهای دندریتیک

 

سلولهای دندریتیک (DC)، تنظیم کننده های مرکزی پاسخ ایمنی و سلول های عرضه کننده آنتی ژن (APC) با توانایی منحصر به فرد ایجاد پاسخ ایمنی طبیعی و ایمنی اکتسابی محسوب می شوند.

سلولهای دندریتیک از طریق سیگنال های شیمیایی و مکانیکی در شروع و حفظ پاسخ های ایمنی نقش دارند. این سلول ها با سلول های T سیناپس ایمونولوژیک تشکیل می دهند و به این ترتیب سلول های T ِ خمیده، کشیده شده و فعال می شوند. سلولهای دندریتیک با توجه به خصوصیاتشان اغلب تحت عنوان "یاور طبیعی" خوانده می شوند و به همین دلیل جزء مهم هر برنامه واکسیناسیون می باشند.

کوکسیدیوز یک بیماری روده ای مهم ناشی از تک یاخته Eimeria spp. است که حیوانات بویژه جوجه ها و بوقلمون را تحت تأثیر قرار می دهد. بروز بیماری با زیان های اقتصادی و کاهش بهره وری در طیور مبتلا همراه است. در سالهای اخیر استراتژی های واکسیناسیون از طریق سلولهای دندریتیک با توجه به خواص ویژه این سلول ها در هماهنگی پاسخ های ایمنی ذاتی و اکتسابی توسعه یافته است.

واکسیناسیون جوجه ها با اگزوزوم های جدا شده از سلولهای دندریتیک حاوی آنتی ژن های انگل (Ags) یک راهبرد امیدوار کننده جایگزین برای کنترل کوکسیدیوز در پرندگان است. در سال های اخیر، ظهور سلولهای دندریتیک جدید در پرندگان دیدگاه های تازه ای را برای تولید واکسن های جدید گشوده است و واکسن سلولهای دندریتیک می تواند راهی برای کنترل کوکسیدیوز در مزارع پرورشی باشد.

مقدمه:

کوکسیدیوز یک بیماری روده ای پیچیده با اهمیت اقتصادی بالا در جوجه ها است که در اثر آلودگی با گونه های مختلف تک یاخته Eimeria ایجاد می شود.

عفونت با انگل کوکسیدیا به دلیل وقوع بیماری، افزایش تلفات و کاهش وزن بدن اثر زیادی بر تولید گوشت مرغ جهانی دارد (Kaboudi  و همکاران؛2016) چرخه زندگی Eimeria spp. شامل بلع اووسیت های هاگ دار است که در روده فعال شده و هر یک، هشت اسپوروزوئیت آزاد می کنند. به محض آزاد سازی در روده، اسپوروزوئیت ها در زمانی بسیار کوتاه به انتروسیت های میزبان نفوذ می کنند و خود را درون واکوئل های پارازیتوفوروس[1] جای داده و تکثیر می شوند. سپس هزاران مروزوئیت آزاد می شود؛ آنها سلول میزبان را گسسته و به آنها حمله می کنند. ثابت شده که هر Eimeria SPP بصورت ژنتیکی برای تعداد مشخصی از تقسیمات مروگونیک برنامه ریزی شده است. میزان تهاجم انگل به سلول برابر است با آسیب روده و ایجاد ضایعات شدید (Ahmad و همکاران، 2016). پس از آخرین تقسیم گونه ای مروگونیک، مروزوئیت ها به انتروسیت ها حمله می کنند و به گامتوسیت های نر و ماده تفریق می یابند. پس از بارور شدن، اووسیت ها از انتروسیت های میزبان جدا شده و از طریق مدفوع دفع می شوند(شکل 1) آسیب های اقتصادی ناشی از کوکسیدیوز شامل افزایش مرگ و میر، سوء جذب، کارآیی نامناسب خوراک، کاهش نرخ رشد و کاهش تولید تخم مرغ در مرغهای تخمگذار می باشند. بعلاوه کوکسیدیوز ممکن است موجب مستعد کردن طیور جهت ابتلا به انتریت نکروتیک(تورم روده عفونی) شود.

 

جهت مطالعه متن کامل مقاله درخواست خود را به این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید ایمیل کنید.