به حداکثر رساندن مصرف ماده خشک در گاوهای شیری

Consumption of dry matter in dairy cattle

ماده خشک مصرفی (DMI) اساساً روشی استاندارد در ارزیابی مقدار خوراک مصرف شده ی یک یا گروهی از گاوها در یک مرحله خاص از دوره ی شیردهی می باشد. این موضوع به وزن ماده ی آلی وارد شده به بدن در برابر کل رطوبتی که از آن حذف می شود، اشاره دارد. اساساً مواد مغذی می توانند در فرآیندهای بیولوژیکی مثل تولید شیر مورد استفاده قرار گیرند.
از نقطه نظر تولید، ارتباط بین DMI و تولید شیر یک مسئله حیاتی برای حداکثر کردن شیر و بهره وری است. با این حال، پیامدهای به حداکثر رساندن مصرف ماده خشک، به مراتب فراتر از تولید شیر است. کم شدن DMI در زمان زایمان و به حداکثر رساندن DMI در طول شیردهی سنگ بنای مدیریت کمبود انرژی در اوایل دوره شیردهی است، که به نوبه خود تأثیر قابل توجهی بر وقوع بیماری های متابولیک، تولد گوساله و نهایتاً قابلیت زنده ماندن دام می گذارد.