دیدگاه های نوین در رابطه با تغذیه شیر به گوساله های شیرخوار

Feeding milk to infant calves

بعد از مصرف آغوز به مقدار کافی و در زمان مناسب، دومین گام در پرورش موفقیت آمیز گوساله های شیرخوار توجه به شیر مصرفی آن ها است. در این دوره از زندگی این حیوانات جوان به لطف فیزیولوژی منحصر به فرد، استفاده از شیر بعنوان یک منبع با کیفیت از مواد مغذی با بازده بالا امکان پذیر است. متأسفانه در رابطه با مقدار شیر مصرفی گوساله ها با گذشت زمان و انتشار مقالات علمی گسترده همچنان در اکثر مزارع پرورش گاو شیری همان دیدگاه سنتی استفاده از 10 درصد وزن بدن ( به طور معمول 4 لیتر در دو وعده در روز ) بعنوان معیاری برای مقدار شیر تغذیه شده به گوساله ها در نظر گرفته می شود. باتوجه به منابع علمی این دیدگاه یعنی تغذیه محدود شیر به گوساله های شیرخوار به سالیان دور ( دهه 1950) برمیگردد. به طوری که در آن سالها به دلیل هزینه بالای شیر در مقایسه با خوراک آغازین، زود از شیرگیری به شدت مورد استقبال پرورش دهندگان قرار گرفته بود.زود از شیرگیری علاوه بر کاهش هزینه کاهش مشکلات مربوط به سلامت، توسعه شکمبه  و بخصوص کاهش اسهال را برای گوساله ها به همراه دارد. مجموعه این دیدگاه ها سبب شد که امروزه ارائه مقدار کم شیر با هدف افزایش مصرف استارتر، توسعه شکمبه و کاهش سن از شیرگیری انجام شود.